بانکـــــِ عِلـــــم

مـــکـــانــیــ بـرایــ همـــهــ
 
همه چیز درباره سفر در زمان - قسمت دهم : راه های سفر در زمان (3)
ساعت ٧:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/٦/٧ : توسط : امیرحسین ادیبی

در دهمین قسمت ، به بررسی کرم چاله ها می پردازیم ؛ معروفترین پیشنهاد علمی درباره سفر در زمان


کرمچاله ها :

سیاهچاله‌های نظری کِر تنها میان‌بُرهای کیهانیِ ممکن به سوی گذشته یا آینده نیستند. مفهوم نظری دیگری به نام پلِ اینشتین-رُزن داریم که شاید خیلی هم مشهورتر باشد. البته فکر می‌کنم شما آن را به نام کرمچاله می‌شناسید.

نظریه‌ی نسبیت عام اینشتین به کرمچاله‌ها امکان وجود می‌دهد زیرا می‌گوید هر جرمی فضا-زمان را خمیده می‌کند. برای درک بهتر این خمیدگی، دو نفر را در نظر بگیرید که ملحفه‌ای را نگه داشته‌اند و آن را از دو طرف محکم کشیده‌اند. اگر شخص سومی یک توپ روی این ملحفه قرار بدهد، وزن توپ آن را به سوی مرکز ملحفه می‌کشد و موجب می‌شود این «صفحه‌ی تخت» در آن نقطه و در اطراف توپ خمیده شود. حالا اگر تیله‌ای را در گوشه‌ی این ملحفه قرار دهید، به‌سبب همین خمیدگی به سوی مرکز به راه می‌افتد.

در این مثال ساده فضا را، به جای صفحه‌ای چهاربُعدی، صفحه‌ای دوبُعدی در نظر گرفتیم. فرض کنید که این صفحه را طوری تا کنیم که فضایی خالی میان بخش بالایی و پایینی باقی بماند. اگر توپ را روی بخش بالایی قرار بدهیم، در آن بخش خمیدگی ایجاد می‌شود. اگر بتوانیم جسم دیگری با وزن مشابه توپ را آن‌سوی بخش پایینی درست در مکانی هم‌ارز مکان توپ بالایی قرار بدهیم، سرانجام این جسم دوم و توپ به هم می‌رسند. این مثال به‌طور ساده عملکرد کرمچاله‌ها را توضیح می‌دهد.در فضا، اجرامی که بر بخش‌های متفاوت عالم فشار وارد می‌کنند ممکن است سرانجام با هم ترکیب شوند و نوعی تونل ایجاد کنند. این تونل، در تئوری، دو زمان مجزا را به یکدیگر متصلْ و امکان گذر میان‌شان را فراهم می‌کند. البته همچنین ممکن است که ویژگی فیزیکی یا کوانتومیِ دور از انتظاری مانع شکل‌گیری چنین کرمچاله‌ای شود. و حتی اگر کرمچاله‌ها وجود داشته باشند، ممکن است فوق‌العاده ناپایدار باشند.به گفته‌ی استیون هاوکینگ، اخترفیزیک‌دان بریتانیایی، کرمچاله‌ها ممکن است درون کف کوانتومی، یعنی کوچک‌ترین محیط در عالم، وجود داشته باشند. درون این کف، تونل‌های ریز مدام به وجود می‌آیند و از بین می‌روند و دَم‌به‌دَم مکان‌ها و زمان‌های مجزایی را به یکدیگر وصل می‌کنند؛‌ مانند بازی ماروپله‌ای که مدام تغییر وضعیت بدهد.

چنین کرمچاله‌هایی ممکن است برای سفر انسان در زمانْ زیادی کوچک یا موقتی باشند، اما آیا ممکن است روزی یاد بگیریم که چطور آن‌ها را به دام بیندازیم و پایدارتر و بزرگ‌ترشان کنیم؟ هاوکینگ بر این باور است که قطعاً خواهیم توانست به شرطی که آماده‌ی روبه‌روشدن با بازتاب یا بازخورد آن هم باشیم. اگر بخواهیم عمر تونلی در میان فضا-زمان خمیده را به‌طور مصنوعی طولانی کنیم، ممکن است حلقه‌ای از بازخورد تابشی شکل بگیرد که چه‌بسا خود تونل زمان را از بین ببرد.

بیانی دیگر از کرمچاله ها

کیپ تورن ، فیزیکدان آمریکایی مفهوم کرمچاله ها را در فیزیکمطرح کرد؛

مفهومی که هنوز فقط در روابط ریاضی و پیشبینی فیزیکدانان وجود دارد .

 ممکن است این کرمچاله ها میانبرهاییدر فضا و زمان باشند . یک کرمچاله

ما را از نقطه ای در فضا به نقطه ای دیگر وصل میکند ؛ اما مشکل اینجاست

که کرمچاله ها بسیار ناپایدار و اتفاقی اند و هرآن امکان دارد بسته شوند و

هرکه درونشان باشد ببلعند(!) . دانشمندان بر این باورند که انرژی منفی ،

که با جرم منفی در ارتباط است ، کرمچاله هارا باز نگه میدارد .

آن گاه آنچه مسافران میان ستاره ای و میان کهکشانی باید نگران آن

باشند ، فقط این است که آیا انتهای کرمچاله به فضا و زمان مناسب

می رسد یا خیر !؟

بررسی کلی شرایط یک کرمچاله

1-سفر به آینده : بله

2-سفر به گذشته : بله

3-انتقال ماده : بله

4-انتقال اطلاعات : بله

5-از نظر فنی قابل دوام : خیر

6-ممکن بدون ماده خارجی : بله

7-انرژی کم برای ورود : بله

قسمت بعدی : راه های سفر در زمان ( بخش چهارم )

در قسمت پایانی ، کلیه منابع ذکر خواهند شد .

برای دسترسی به بقیه قسمت ها بر روی لینک ، کلیک کنید .

ما را از نظرات خود ، بهره مند سازید .

با توجه به اختصاصی بودنِ گردآوری ، کپی با ذکر دقیق منبع ، مجاز است .